อาการเวียนศีรษะ · โรคมีเนียเออร์

โรคมีเนียเออร์คือโรคอะไร และมีวิธีการวินิจฉัยและการรักษาอย่างไร?

โรคมีเนียเออร์เป็นโรคที่เกิดจากความสมดุลของน้ำในหูชั้นในเสียไป ทำให้เกิดอาการเวียนศีรษะเป็นระลอกนาน 20 นาทีถึง 12 ชั่วโมงเป็นซ้ำๆ และมีการได้ยินลดลง เสียงในหู หรือรู้สึกอื้อแน่นในหูข้างเดียวกันแบบขึ้นๆ ลงๆ เกณฑ์การวินิจฉัยระดับสากลอาศัยลักษณะการเกิดอาการและผลตรวจการได้ยิน เนื่องจากปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาให้หายขาดได้ การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและการจัดการเพื่อลดการเกิดอาการ พร้อมทั้งรักษาการได้ยินและคุณภาพชีวิตจึงเป็นหัวใจสำคัญของการรักษา

ภายในหูชั้นในมีน้ำเหลืองบรรจุอยู่ หากความสมดุลนี้สูญเสียไป จะส่งผลให้เกิดอาการเวียนศีรษะ เสียงในหู หูตึง และอื้อแน่นในหูร่วมกัน สภาวะนี้เปรียบเปรยได้กับ "โรคความดันโลหิตสูงในหู" โดยเชื่อว่าเกิดจากปัจจัยทางพันธุกรรม ภูมิคุ้มกัน หลอดเลือด การอักเสบ และความเครียดที่เกี่ยวเนื่องกัน

เกณฑ์สากล (Bárány Society 2015) กำหนดว่าหากมีอาการเวียนศีรษะเป็นระลอกนาน 20 นาทีถึง 12 ชั่วโมงตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป และได้รับการยืนยันด้วยการตรวจการได้ยินว่ามีภาวะหูตึงในย่านความถี่ต่ำถึงปานกลางในหูข้างเดียวกัน ร่วมกับอาการการได้ยิน เสียงในหู หรือความอื้อแน่นในหูมีลักษณะขึ้นๆ ลงๆ จะจัดว่าเป็น "โรคมีเนียเออร์ที่แน่นอน" แต่หากไม่มีผลตรวจการได้ยินหรืออาการเป็นระลอกยาวนานถึง 24 ชั่วโมง จะจัดอยู่ในขอบเขต "โรคมีเนียเออร์ที่เป็นไปได้"

หลักฐานสนับสนุนการใช้ยายังไม่แข็งแกร่งนัก ในการทดลองแบบสุ่มขนาดใหญ่ พบว่าจำนวนครั้งของการเกิดอาการในกลุ่มที่รับประทานเบตาฮิสทีนและกลุ่มที่ได้รับยาหลอกไม่มีความแตกต่างกัน ดังนั้น แนวทางการเวชปฏิบัติของสหรัฐอเมริกาจึงมุ่งเป้าไปที่การลดการเกิดอาการเวียนศีรษะ พร้อมทั้งรักษาการได้ยินและคุณภาพชีวิต โดยเลือกใช้การดูแลตนเอง ยา หรือหัตถการให้เหมาะสมกับสถานการณ์ของผู้ป่วย

โรคมีเนียเออร์มักเริ่มต้นด้วยอาการอย่างไร?

อาการเวียนศีรษะที่เกิดขึ้นเป็นระลอกโดยไม่สัมพันธ์กับท่าทาง

แม้ไม่ได้เปลี่ยนท่าทาง แต่อาการเวียนศีรษะหมุนอาจเกิดขึ้นเป็นระลอกนาน 20 นาทีถึงหลายชั่วโมง และอาจมีอาการคลื่นไส้หรืออาเจียนร่วมด้วย

อาการเกี่ยวกับการได้ยิน เสียงในหู หรือรู้สึกอื้อแน่นในหูข้างใดข้างหนึ่ง

ช่วงที่เกิดอาการ หูข้างใดข้างหนึ่งอาจรู้สึกอื้อ แน่น และมีเสียงในหูระดังขึ้น โดยเฉพาะการได้ยินในย่านความถี่ต่ำที่จะลดลงแล้วกลับคืนมาสลับกันไป ในระยะแรกอาจมีเพียงอาการทางหูโดยไม่มีอาการเวียนศีรษะได้เช่นกัน

คำศัพท์ในบทความนี้

โรคเมเนียส์ (Ménière's disease)
โรคที่เกิดจากปริมาณน้ำเหลืองในหูชั้นในเพิ่มขึ้น (ภาวะน้ำในหูชั้นในคั่ง / endolymphatic hydrops) ส่งผลให้เกิดอาการเวียนศีรษะ หูตึง เสียงในหู และแน่นอื้อในหูซ้ำๆ
ภาวะน้ำในหูชั้นในคั่ง (Endolymphatic hydrops)
สภาวะที่มีปริมาณน้ำเหลืองในหูชั้นในมากกว่าปกติจนเกิดอาการบวมคั่ง
ภาวะหูตึงย่านความถี่ต่ำ
ภาวะหูตึงที่ไม่ค่อยได้ยินเสียงย่านความถี่ต่ำ (ประมาณ 250–1000 Hz)

โรคมีเนียเออร์วินิจฉัยด้วยเกณฑ์และการตรวจใดบ้าง?

การวินิจฉัยอาศัยประวัติลักษณะการเกิดอาการและการตรวจการได้ยิน ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปโรงพยาบาลในขณะกำลังเกิดอาการเวียนศีรษะ อย่างไรก็ตาม การตรวจการได้ยินในช่วงก่อนหรือหลังเกิดอาการอาจเป็นประโยชน์อย่างมาก

การตรวจ MRI แบบฉีดสารทึบแสงเพื่อดูการคั่งของน้ำในหูชั้นใน เป็นการตรวจช่วยเสริมในกรณีที่การวินิจฉัยยังไม่ชัดเจนหรือต้องการคัดแยกโรคอื่นออก และไม่ได้กำหนดให้เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ป่วยทุกราย หากมีเพียงอาการหูอื้อแน่นและเสียงในหูในหูข้างเดียวโดยไม่มีอาการเวียนศีรษะ จะยังไม่เข้าเกณฑ์การวินิจฉัยโรคมีเนียเออร์

โรคมีเนียเออร์กับโรคหูตึงเฉียบพลันแตกต่างกันอย่างไร?

โรคมีเนียเออร์มีลักษณะเฉพาะคือ การได้ยินย่านความถี่ต่ำ (250, 500, 1000 Hz) จะมีลักษณะขึ้นๆ ลงๆ ดีขึ้นและแย่ลงสลับกัน และเกิดอาการเวียนศีรษะเป็นระลอกตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป ส่วนโรคหูตึงเฉียบพลันถือเอาภาวะการได้ยินลดลงอย่างฉับพลันมากกว่า 30 dB ในย่านความถี่ที่ต่อเนื่องกันสามความถี่

หากการได้ยินลดลงอย่างฉับพลัน ไม่ว่าสาเหตุจะเกิดจากอะไร สิ่งสำคัญอันดับแรกคือการเข้ารับการตรวจการได้ยินอย่างเร่งด่วน ทั้งนี้ โรคมีเนียเออร์และโรคไมเกรนร่วมกับอาการเวียนศีรษะ (vestibular migraine) ก็มีอาการและผลตรวจซ้อนทับกันมาก จึงต้องพิจารณาอาการแสดงและดำเนินโรคหลายด้านร่วมกันเพื่อความแม่นยำ

ยารับประทานและการฉีดยารักษาโรคมีเนียเออร์มีหลักฐานเชิงประจักษ์หรือไม่?

ในการทดลอง BEMED พบว่าเบตาฮิสทีน (betahistine) ทั้งขนาดยาสูง (48 mg วันละ 3 ครั้ง) และขนาดยาต่ำ (24 mg วันละ 2 ครั้ง) ไม่มีความแตกต่างของจำนวนครั้งการเกิดอาการเมื่อเทียบกับยาหลอก และการทบทวนวรรณกรรมของ Cochrane ซึ่งรวบรวมการทดลองหลายแห่งสรุปว่าหลักฐานยังมีระดับต่ำจนไม่สามารถตัดสินประสิทธิผลได้ ส่วนยาขับปัสสาวะก็ยังไม่มีประสิทธิผลที่แน่ชัด

หากไม่สามารถควบคุมอาการด้วยยารับประทานได้ จะมีการพิจารณาหารือเกี่ยวกับการฉีดยาเข้าผ่านเยื่อแก้วหู (สเตียรอยด์ หรือ เจนตามัยซิน) หรือการผ่าตัด ในการทดลองที่เปรียบเทียบยาฉีดทั้งสองชนิด พบว่าทั้งสองช่วยลดการเกิดอาการได้อย่างมีนัยสำคัญและไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ แต่ระดับความแน่นอนของหลักฐานยังต่ำ และเจนตามัยซินอาจทำให้การได้ยินลดลงได้ จึงต้องพิจารณาเลือกด้วยความระมัดระวัง

ผู้ป่วยโรคมีเนียเออร์ควรระมัดระวังเรื่องใดในชีวิตประจำวัน?

หลักสำคัญคือแนะนำให้รับประทานอาหารโซเดียมต่ำโดยลดอาหารรสเค็ม (โซเดียม 1500–2300 mg ต่อวัน) งดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ บุหรี่ และคาเฟอีน รวมถึงหลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้นให้เกิดอาการ (การทำงานหนักเกินไป การนอนหลับไม่เพียงพอ ความเครียด ฯลฯ)

หากเกิดอาการบ่อยครั้ง การบันทึกวันที่ เวลา อาการทางหู รวมทั้งการนอนหลับ อาหาร และความเครียดในวันนั้น จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อแพทย์ในการประเมินแนวโน้มและดำเนินโรค

โรคมีเนียเออร์ที่แน่นอน, โรคมีเนียเออร์ที่เป็นไปได้ และโรคหูตึงเฉียบพลัน มีความแตกต่างกันอย่างไร?

การเปรียบเทียบอาการเวียนศีรษะการได้ยินอาการทางหู
โรคมีเนียเออร์ที่แน่นอน (Definite Ménière's)มีอาการเป็นระลอกนาน 20 นาที – 12 ชั่วโมง ตั้งแต่ 2 ครั้งขึ้นไปตรวจพบภาวะหูตึงย่านความถี่ต่ำถึงปานกลางในหูข้างเดียวกันด้วยการตรวจการได้ยินอาการการได้ยิน เสียงในหู หรือรู้สึกอื้อแน่นในหูมีลักษณะขึ้นๆ ลงๆ
โรคมีเนียเออร์ที่เป็นไปได้ (Probable Ménière's)มีอาการเป็นระลอกนาน 20 นาที – 24 ชั่วโมง ตั้งแต่ 2 ครั้งขึ้นไปไม่จำเป็นต้องมียืนยันด้วยการตรวจการได้ยินอาการการได้ยิน เสียงในหู หรือรู้สึกอื้อแน่นในหูมีลักษณะขึ้นๆ ลงๆ
โรคหูตึงเฉียบพลัน (Sudden Sensorineural Hearing Loss)ไม่มี หรืออาจมีร่วมด้วยการได้ยินลดลงอย่างฉับพลันมากกว่า 30 dB ในย่านความถี่ต่อเนื่องกัน 3 ความถี่อาจมีอาการอื้อแน่นในหู หรือเสียงในหูร่วมด้วย

หลักฐาน: เกณฑ์การวินิจฉัยโรคมีเนียเออร์ของ Bárány Society (เอกสารอ้างอิง 1) · เอกสารการอบรมตรวจรักษาของ Ebian Korean Medicine Clinic

Ebian Korean Medicine Clinic มีแนวทางการตรวจรักษาโรคมีเนียเออร์อย่างไร?

Ebian Korean Medicine Clinic ไม่ได้มองว่าโรคมีเนียเออร์เป็นเพียงปัญหาของหูชั้นในประการเดียว แต่มองในบริบทของสายสัมพันธ์ที่เชื่อมโยงระหว่างระบบการทรงตัว สมอง คอ (กระดูกสันหลังระดับคอ) ระบบประสาทอัตโนมัติ และร่างกายทั้งหมด การตรวจรักษาอาศัยตำรับยา Hwalcheong-tang, ยาเม็ด musk Gongjin-dan และ Hwalcheong external therapy ที่ปรับให้เหมาะกับอาการและสภาวะร่างกายของผู้ป่วย

ตำรับยา Hwalcheong-tang จะสั่งจ่ายโดยจำแนกตามสาเหตุ ได้แก่ กรณีที่ฟื้นตัวทางหูได้ช้าเนื่องจากพละกำลังถดถอย, กรณีที่มีน้ำหรือของเสียสะสมในร่างกาย, กรณีที่ความสมดุลของอวัยวะภายในสูญเสียไปจนเกิดอาการซ้ำๆ และกรณีที่ระบบประสาทอัตโนมัติตอบสนองไวเกินไปเนื่องจากความเครียด

ระยะที่ 1 — สร้างร่างกายที่ฟื้นตัวได้เร็วเมื่อเกิดอาการ

มุ่งสร้างสภาวะร่างกายเพื่อให้ฟื้นตัวได้รวดเร็วเมื่อมีอาการกำเริบ

ระยะที่ 2 — ลดความถี่และความรุนแรงของการกำเริบ

มุ่งลดจำนวนครั้งและความรุนแรงของอาการกำเริบ

ระยะที่ 3 — รักษาระดับการได้ยินโดยไม่มีอาการกำเริบ

มุ่งรักษาระดับการได้ยินไว้โดยไม่มีอาการกำเริบติดต่อกันเป็นเวลา 2 ปี

ที่มา: เกณฑ์การตรวจรักษาของ Ebian Korean Medicine Clinic (การตอบกลับของคลินิก 2026-08-11 · เอกสารการอบรมแพทย์ผู้สอน) เป้าหมายคือทิศทางการตรวจรักษาและไม่ได้เป็นการรับประกันผลลัพธ์ ระยะเวลาและการตอบสนองต่อการรักษาอาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล และจะกำหนดหลังจากการตรวจและปรึกษาแพทย์

หลักฐานอ้างอิงของหน้านี้ — สนับสนุนด้วยงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์

01
เกณฑ์การวินิจฉัยนานาชาติ (สมาคม Bárány Society)

Diagnostic criteria for Menière's disease

Lopez-Escamez JA et al. · Journal of Vestibular Research, 2015 · PMID 25882471 · DOI 10.3233/VES-150549

โรคมีเนียเออร์ที่แน่นอนจะวินิจฉัยจากอาการเวียนศีรษะเป็นระลอกนาน 20 นาทีถึง 12 ชั่วโมงตั้งแต่ 2 ครั้งขึ้นไป มีภาวะหูตึงประสาทรับฟังเสียงเสียย่านความถี่ต่ำถึงปานกลางที่ได้รับการยืนยัน และมีอาการทางหูที่ขึ้นๆ ลงๆ ส่วนโรคมีเนียเออร์ที่เป็นไปได้จะขยายขอบเขตระยะเวลาของอาการเป็นระลอกออกไปถึง 24 ชั่วโมง

02
แนวทางการเวชปฏิบัติ (สมาคมโสต ศอ นาสิกแพทย์แห่งสหรัฐอเมริกา)

Clinical Practice Guideline: Ménière's Disease

Basura GJ et al. · Otolaryngology–Head and Neck Surgery, 2020 · PMID 32267799 · DOI 10.1177/0194599820909438

สรุปเป้าหมายการรักษาไว้ที่การลดการกำเริบของอาการเวียนศีรษะ รักษาระดับการได้ยินและคุณภาพชีวิต โดยเลือกปรับเปลี่ยนวิถีชีวิต ใช้ยา หรือทำหัตถการให้เหมาะกับสถานการณ์

03
การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (หลายสถาบัน)

Efficacy and safety of betahistine treatment in patients with Meniere's disease: primary results of a long term, multicentre, double blind, randomised, placebo controlled, dose defining trial (BEMED trial)

Adrion C et al. · BMJ, 2016 · PMID 26797774 · DOI 10.1136/bmj.h6816

เบตาฮิสทีน (betahistine) ทั้งขนาดยาสูงและขนาดยาต่ำไม่พบความแตกต่างของจำนวนครั้งการเกิดอาการเมื่อเทียบกับยาหลอก และพบว่าจำนวนครั้งของการเกิดอาการลดลงในทุกกลุ่มรวมถึงกลุ่มยาหลอก

04
การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ (Cochrane)

Systemic pharmacological interventions for Ménière's disease

Webster KE et al. · Cochrane Database of Systematic Reviews, 2023 · PMID 36827524 · DOI 10.1002/14651858.CD015171.pub2

สรุปว่าระดับหลักฐานของยารับประทาน เช่น เบตาฮิสทีนและยาขับปัสสาวะ ยังอยู่ในระดับต่ำจนไม่สามารถตัดสินประสิทธิผลได้

05
การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ (Systematic Review)

A Systematic Review of Diuretics in the Medical Management of Ménière's Disease

Crowson MG et al. · Otolaryngology–Head and Neck Surgery, 2016 · PMID 26932948 · DOI 10.1177/0194599816630733

การทบทวนวรรณกรรมที่รวบรวมงานวิจัยเกี่ยวกับยาขับปัสสาวะ 19 ฉบับ โดย 10 ฉบับรายงานว่าไม่พบผลข้างเคียง และ 4 ฉบับรายงานอาการไม่สุขสบายในช่องท้อง

06
การทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (Randomized Controlled Trial)

Intratympanic methylprednisolone versus gentamicin in patients with unilateral Ménière's disease: a randomised, double-blind, comparative effectiveness trial

Patel M et al. · Lancet, 2016 · PMID 27865535 · DOI 10.1016/S0140-6736(16)31461-1

ทั้งการฉีดสเตียรอยด์และการฉีดเจนตามัยซินเข้าผ่านเยื่อแก้วหูต่างช่วยลดอาการกำเริบได้อย่างมีนัยสำคัญและไม่พบความแตกต่างระหว่างสองกลุ่ม

07
การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ (Cochrane)

Intratympanic gentamicin for Ménière's disease

Webster KE et al. · Cochrane Database of Systematic Reviews, 2023 · PMID 36847592 · DOI 10.1002/14651858.CD015246.pub2

สรุปว่าระดับความแน่นอนของหลักฐานการฉีดเจนตามัยซินเข้าผ่านเยื่อแก้วหูยังต่ำ และต้องพิจารณาความเสี่ยงของการได้ยินลดลงร่วมด้วย

08
บทความฟื้นวิชาการ (Review Article)

Meniere's disease

Nakashima T et al. · Nature Reviews Disease Primers, 2016 · PMID 27170253 · DOI 10.1038/nrdp.2016.28

บทความฟื้นวิชา (review article) สรุปเกี่ยวกับการวินิจฉัย พยาธิกลไกการเกิดโรค และการรักษาโรคมีเนียเออร์

09
บทความฟื้นวิชาการ (Review Article)

Vestibular migraine or Meniere's disease: a diagnostic dilemma

Chen JY et al. · Journal of Neurology, 2023 · PMID 36562849 · DOI 10.1007/s00415-022-11532-x

สรุปว่าโรคมีเนียเออร์และโรคไมเกรนร่วมกับอาการเวียนศีรษะมีอาการและผลตรวจซ้อนทับกันมาก จนยากที่จะจำแนกด้วยการตรวจเพียงอย่างเดียว

10
การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบและการวิเคราะห์อภิมาน

Efficacy and safety of acupuncture in the treatment of Meniere's disease: a systematic review and meta-analysis

Tang M et al. · Frontiers in Medicine, 2024 · PMID 39722819 · DOI 10.3389/fmed.2024.1463821

รายงานว่าในโรคมีเนียเออร์ กลุ่มที่ได้รับการฝังเข็มร่วมด้วยมีอัตราการตอบสนองต่อการรักษาและคะแนนตรวจการได้ยินด้วยเสียงบริสุทธิ์ (pure-tone audiometry) ดีกว่ากลุ่มที่ใช้ยาแผนปัจจุบันเพียงอย่างเดียว งานวิจัยที่นำมารวมส่วนใหญ่ดำเนินการในประเทศจีน

11
การศึกษาเชิงสำรวจ

Co-ingestion of herbal medicines and warfarin

Smith L et al. · British Journal of General Practice, 2004 · PMID 15186565

รายงานว่าผู้ใช้สมุนไพรส่วนใหญ่ไม่ได้ปรึกษาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ การแจ้งข้อมูลยารับประทานทั้งหมดแก่ทีมแพทย์ทั้งสองฝ่ายจะปลอดภัยที่สุด

หากมีอาการเหล่านี้ควรเข้ารับการตรวจก่อน — ห้องฉุกเฉิน · แผนกประสาทวิทยา

หากมีอาการเวียนศีรษะร่วมกับพูดไม่ชัด มองเห็นภาพซ้อน แขนขาไม่มีแรง หรือยากที่จะยืนทรงตัวได้ด้วยตนเอง อาจไม่ได้เป็นโรคมีเนียเออร์ โปรดเดินทางไปห้องฉุกเฉินโดยทันที หากการได้ยินในหูข้างใดข้างหนึ่งลดลงอย่างฉับพลัน ต้องเข้ารับการตรวจการได้ยินโดยเร็วที่สุด หากมีอาการเวียนศีรษะรุนแรงร่วมกับอาการทางระบบประสาท ทาง Ebian Korean Medicine Clinic จะแนะนำให้เข้ารับการตรวจทางโสต ศอ นาสิกวิทยา หรือประสาทวิทยาก่อน

หลักฐาน: แนวทางการดูแลรักษาโรคเมเนียส์ของสหรัฐอเมริกา (เอกสารอ้างอิง 2) · เกณฑ์การส่งต่อความร่วมมือทางการแพทย์ของ Ebian Korean Medicine Clinic (การตอบกลับจากโรงพยาบาล)

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

หากมีเพียงอาการอื้อแน่นในหูและเสียงในหูในหูข้างเดียว จะถือว่าเป็นโรคมีเนียเออร์หรือไม่?

หากไม่มีอาการเวียนศีรษะกำเริบ จะยังไม่เข้าเกณฑ์การวินิจฉัยโรคมีเนียเออร์ สาเหตุของอาการหูอื้อและเสียงในหูมีหลากหลาย จึงควรยืนยันด้วยการตรวจการได้ยินก่อน

หากอาการเวียนศีรษะกำเริบยาวนานเกิน 12 ชั่วโมง จะไม่ใช่โรคมีเนียเออร์ใช่หรือไม่?

เกณฑ์โรคมีเนียเออร์ที่แน่นอนกำหนดระยะเวลากำเริบไว้ที่ 20 นาทีถึง 12 ชั่วโมง แต่โรคมีเนียเออร์ที่เป็นไปได้จะขยายขอบเขตเป็น 20 นาทีถึง 24 ชั่วโมง หากมีอาการเวียนศีรษะรุนแรงต่อเนื่องเกินหนึ่งวัน ควรพิจารณาถึงโรคเส้นประสาททรงตัวอักเสบ (vestibular neuritis) หรือสาเหตุอื่นร่วมด้วย

หากต้องการรับการวินิจฉัย จำเป็นต้องไปโรงพยาบาลในขณะกำลังมีอาการกำเริบหรือไม่?

การวินิจฉัยอาศัยประวัติลักษณะอาการและการตรวจการได้ยิน จึงไม่จำเป็นต้องไปขณะมีอาการกำเริบเสมอไป อย่างไรก็ตาม การตรวจการได้ยินในช่วงก่อนหรือหลังเกิดอาการอาจช่วยในการวินิจฉัยได้

ผู้ป่วยทุกคนจำเป็นต้องตรวจ MRI แบบฉีดสารทึบแสงหรือไม่?

ยังไม่ได้กำหนดให้เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ป่วยทุกคน แพทย์จะประเมินความจำเป็นในระหว่างการตรวจรักษา หากการวินิจฉัยยังไม่ชัดเจนหรือต้องการคัดแยกโรคอื่นออก

โรคมีเนียเออร์กับโรคหูตึงเฉียบพลันแตกต่างกันอย่างไร?

โรคมีเนียเออร์มีลักษณะเฉพาะคือการได้ยินย่านความถี่ต่ำจะขึ้นๆ ลงๆ และมีอาการเวียนศีรษะกำเริบตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป ส่วนโรคหูตึงเฉียบพลันถือเอาภาวะการได้ยินลดลงอย่างฉับพลันมากกว่า 30 dB ในย่านความถี่ต่อเนื่องกัน 3 ความถี่

โรคมีเนียเออร์กับโรคไมเกรนร่วมกับอาการเวียนศีรษะแตกต่างกันอย่างไร?

ทั้งสองโรคมีอาการและผลตรวจซ้อนทับกันมากจนยากที่จะจำแนกด้วยการตรวจเพียงอย่างเดียว มีสรุปไว้ว่าต้องพิจารณาอาการแสดงและดำเนินโรคหลายด้านร่วมกันเพื่อเพิ่มความแม่นยำ

เป้าหมายของการรักษาโรคมีเนียเออร์คืออะไร?

แนวทางการเวชปฏิบัติของสหรัฐอเมริกามุ่งเป้าไปที่การลดการกำเริบของอาการเวียนศีรษะ รักษาระดับการได้ยินและอาการทางหู พร้อมทั้งส่งเสริมคุณภาพชีวิต

เบตาฮิสทีน (betahistine) ขนาดสูงให้ผลดีกว่าขนาดต่ำหรือไม่?

ในการทดลอง BEMED ไม่พบความแตกต่างของจำนวนครั้งการเกิดอาการระหว่างกลุ่มที่ได้รับขนาดยาสูง (48 mg วันละ 3 ครั้ง) ขนาดยาต่ำ (24 mg วันละ 2 ครั้ง) และกลุ่มยาหลอก

หากรับประทานยาขับปัสสาวะอาจมีผลข้างเคียงอย่างไร?

จากการศึกษายาขับปัสสาวะ 19 ฉบับ มี 10 ฉบับรายงานว่าไม่พบผลข้างเคียง และ 4 ฉบับรายงานอาการไม่สุขสบายในช่องท้อง เนื่องจากยาขับปัสสาวะแต่ละชนิดมีข้อควรระวังต่างกัน โปรดปรึกษาแพทย์ผู้สั่งจ่ายยา

หากยารับประทานไม่ได้ผล มีทางเลือกการรักษาถัดไปอย่างไร?

แพทย์จะพิจารณาหารือเรื่องการฉีดยาเข้าผ่านเยื่อแก้วหู (สเตียรอยด์ หรือ เจนตามัยซิน) หรือการผ่าตัด ในการทดลองที่เปรียบเทียบยาฉีดทั้งสองชนิด พบว่าทั้งสองช่วยลดอาการกำเริบได้อย่างมีนัยสำคัญและไม่ต่างกัน แต่มักต้องพิจารณาเจนตามัยซินด้วยความระมัดระวังเนื่องจากอาจส่งผลให้การได้ยินลดลง

การฉีดยาเข้าผ่านเยื่อแก้วหูต้องฉีดกี่ครั้ง?

ในการทดลองเปรียบเทียบ ได้รับการฉีด 2 ครั้งห่างกัน 2 สัปดาห์ และผู้ที่อาการยังไม่ดีขึ้นได้รับการฉีดเพิ่มเติม จำนวนครั้งจึงขึ้นอยู่กับการตอบสนองต่อการรักษา

มีวิธีการรักษาที่สามารถรักษาโรคมีเนียเออร์ให้หายขาดได้หรือไม่?

ปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาที่ทำให้โรคมีเนียเออร์หายขาดได้ สรุปไว้ว่าการรักษาหลักจึงเป็นการจัดการตามอาการเพื่อลดการกำเริบและประคองคุณภาพชีวิต

จำเป็นต้องลดอาหารรสเค็มหรือไม่?

แนะนำอาหารลดเค็ม/โซเดียมต่ำ (โซเดียม 1500–2300 mg ต่อวัน) งดแอลกอฮอล์ บุหรี่ และคาเฟอีน รวมถึงหลีกเลี่ยงปัจจัยกระตุ้นให้เกิดอาการ ซึ่งเป็นพื้นฐานของการดูแลตนเอง

มีงานวิจัยเกี่ยวกับการรักษาโรคมีเนียเออร์ด้วยการฝังเข็มร่วมด้วยหรือไม่?

การวิเคราะห์อภิมานที่รวบรวมการทดลองแบบสุ่มรายงานว่า กลุ่มที่ได้รับการฝังเข็มร่วมด้วยมีอัตราการตอบสนองต่อการรักษาและคะแนนการตรวจการได้ยินด้วยเสียงบริสุทธิ์ดีกว่า งานวิจัยส่วนใหญ่ที่นำมารวมดำเนินการในประเทศจีน

สามารถรับประทานยาสมุนไพรเกาหลีร่วมกับยาแผนปัจจุบันจากโรงพยาบาลอื่นได้หรือไม่?

จากการสำรวจพบว่าผู้รับประทานสมุนไพรส่วนใหญ่ไม่ได้ปรึกษาแพทย์ผู้ดูแล โปรดแจ้งข้อมูลยารับประทานทั้งหมดให้แพทย์ทั้งสองฝ่ายทราบเพื่อความปลอดภัย

Ebian Korean Medicine Clinic ตั้งเป้าหมายในการรักษาโรคมีเนียเออร์ไว้ที่ใด?

ตั้งเป้าหมายไว้ 3 ระยะ ได้แก่ การสร้างร่างกายที่ฟื้นตัวเร็วเมื่อเกิดอาการกำเริบ การลดความถี่และความรุนแรงของการกำเริบ และการรักษาระดับการได้ยินโดยไม่มีอาการกำเริบติดต่อกัน 2 ปี ทั้งนี้ เป้าหมายแสดงถึงทิศทางการตรวจรักษา และผลลัพธ์อาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล

เอกสารอ้างอิง

  1. Lopez-Escamez JA, et al. Diagnostic criteria for Menière's disease. Journal of Vestibular Research. 2015. PMID 25882471. DOI 10.3233/VES-150549.
  2. Basura GJ, et al. Clinical Practice Guideline: Ménière's Disease. Otolaryngology–Head and Neck Surgery. 2020. PMID 32267799. DOI 10.1177/0194599820909438.
  3. Adrion C, et al. Efficacy and safety of betahistine treatment in patients with Meniere's disease: primary results of a long term, multicentre, double blind, randomised, placebo controlled, dose defining trial (BEMED trial). BMJ. 2016. PMID 26797774. DOI 10.1136/bmj.h6816.
  4. Webster KE, et al. Systemic pharmacological interventions for Ménière's disease. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2023. PMID 36827524. DOI 10.1002/14651858.CD015171.pub2.
  5. Crowson MG, et al. A Systematic Review of Diuretics in the Medical Management of Ménière's Disease. Otolaryngology–Head and Neck Surgery. 2016. PMID 26932948. DOI 10.1177/0194599816630733.
  6. Patel M, et al. Intratympanic methylprednisolone versus gentamicin in patients with unilateral Ménière's disease: a randomised, double-blind, comparative effectiveness trial. Lancet. 2016. PMID 27865535. DOI 10.1016/S0140-6736(16)31461-1.
  7. Webster KE, et al. Intratympanic gentamicin for Ménière's disease. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2023. PMID 36847592. DOI 10.1002/14651858.CD015246.pub2.
  8. Nakashima T, et al. Meniere's disease. Nature Reviews Disease Primers. 2016. PMID 27170253. DOI 10.1038/nrdp.2016.28.
  9. Chen JY, et al. Vestibular migraine or Meniere's disease: a diagnostic dilemma. Journal of Neurology. 2023. PMID 36562849. DOI 10.1007/s00415-022-11532-x.
  10. Tang M, et al. Efficacy and safety of acupuncture in the treatment of Meniere's disease: a systematic review and meta-analysis. Frontiers in Medicine. 2024. PMID 39722819. DOI 10.3389/fmed.2024.1463821.
  11. Smith L, et al. Co-ingestion of herbal medicines and warfarin. British Journal of General Practice. 2004. PMID 15186565.

ข้อมูลการตรวจรักษา Ebian Korean Medicine Clinic

หน้า Gangnam Station Exit 5 เปิดทำการ 365 วัน วันธรรมดาเปิดถึง 21:00 น. 3F, 363 Gangnam Tower, 363 Gangnam-daero, Seocho-gu, Seoul · +82-2-523-8080

บทความนี้เป็นข้อมูลสุขภาพที่รวบรวมจากผลการศึกษาวิจัยทางการแพทย์และเกณฑ์การตรวจรักษาของ Ebian Korean Medicine Clinic โดยไม่ได้การันตีผลลัพธ์ของการรักษาเฉพาะบุคคล ตัวเลขอ้างอิงต่างๆ เป็นผลงานวิจัยจากสถาบันอื่น ซึ่งไม่ใช่ผลการรักษาของ Ebian Korean Medicine Clinic

การฝังเข็มอาจทำให้เกิดรอยฟกช้ำ (เลือดออกในชั้นผิวหนัง) อาการปวดหรือตึงชั่วคราว อ่อนเพลีย หรือพบอาการเวียนศีรษะได้น้อยในบางบุคคล ส่วนยาสมุนไพรเกาหลีอาจทำให้เกิดอาการไม่สบายท้อง แน่นท้อง ท้องเสีย คัน หรือมีผื่นขึ้นได้ขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคล และอาจไม่เหมาะกับบางธาตุหรือยาอื่นที่กำลังรับประทานอยู่ กรุณาแจ้งให้แพทย์ทราบล่วงหน้าหากกำลังรับประทานยาอื่นหรืออยู่ระหว่างการตั้งครรภ์

การตอบสนองต่อการรักษาและระดับการฟื้นตัวอาจแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล โปรดปรึกษาแพทย์แผนเกาหลีอย่างถี่ถ้วนเพื่อตัดสินใจเกี่ยวกับอาการและวิธีการรักษา ในวันที่รับการฝังเข็ม กรุณางดเว้นการเข้าซาวน่าหรือใช้บริการห้องอาบน้ำสาธารณะ

แก้ไขล่าสุด

ประการที่สาม เราไม่ได้ใช้เพียงวิธีเดียว
แต่รักษาด้วยแนวทางแบบบูรณาการ

เสียงในหูและโรคหูตึงเป็นโรคที่ซับซ้อน
ซึ่งไม่สามารถดีขึ้นได้ด้วยวิธีการรักษาเพียงวิธีเดียว

Ebian Korean Medicine Clinic สั่งจ่าย Hwalcheong-tang เพื่อส่งเสริมการสร้างเซลล์ประสาทการได้ยิน
และปลุกเซลล์ขนในหูชั้นในที่อ่อนแรง

ดำเนินการฟื้นฟูด้วยการบำบัดด้วยเสียงร่วมกับ Hwalcheong external therapy ที่ช่วยฟื้นฟูเส้นประสาทการได้ยิน
เพื่อฟื้นคืนประสิทธิภาพการได้ยินอย่างเป็นระบบบูรณาการ

เวลาทำการ
วันธรรมดา09:00~21:00
เสาร์·อาทิตย์·วันหยุดนักขัตฤกษ์09:00~16:00
พักกลางวัน12:30~14:00
พักกลางวัน เสาร์-อาทิตย์และวันหยุด12:00~13:00

3F, 363 Gangnam-daero, Seocho-gu, Seoul (อาคาร 363 Gangnam Tower)

(สถานีคังนัม (Gangnam) ทางออก 5)

ผู้แทน: Yeeun Min ชื่อสถานพยาบาล: Ebian Korean Medicine Clinic เลขทะเบียนผู้ประกอบการ: 448-92-00624

โทรศัพท์: +82-2-523-8080 แฟกซ์: +82-2-2651-8089 อีเมล: purun1888@naver.com

ปรึกษา 24 ชม.: แชท AI (หลายภาษา) · โทรศัพท์ (ภาษาเกาหลี)

นโยบายความเป็นส่วนตัว     ค่ารักษาที่ไม่อยู่ในความคุ้มครองของประกันสุขภาพ (ภาษาเกาหลี)

เวลาทำการ
วันธรรมดา9:00~21:00
เสาร์·อาทิตย์·วันหยุดนักขัตฤกษ์09:00~16:00
พักกลางวัน12:30~14:00
พักกลางวัน เสาร์-อาทิตย์และวันหยุด12:00~13:00

3F, 363 Gangnam-daero, Seocho-gu, Seoul (อาคาร 363 Gangnam Tower) (สถานีคังนัม (Gangnam) ทางออก 5)

ผู้แทน: Yeeun Min ชื่อสถานพยาบาล: Ebian Korean Medicine Clinic เลขทะเบียนผู้ประกอบการ: 448-92-00624

โทรศัพท์: +82-2-523-8080 แฟกซ์: +82-2-2651-8089 อีเมล: purun1888@naver.com Copyright ⓒ Ebian Korean Medicine Clinic All rights reserved.

ปรึกษา 24 ชม.: แชท AI (หลายภาษา) · โทรศัพท์ (ภาษาเกาหลี)